Dziecko Kreatywne powstało z zachwytu nad rozwojem dziecka. Z przekonania, że kreatywność, ciekawość świata, swoboda myślenia i odkrywanie własnych możliwości są czymś niezwykle cennym. Przez wiele lat właśnie temu poświęcałam swoją pracę – wspieraniu dzieci i rodziców, szukaniu sposobów, aby rozwój dziecka był nie tylko zadaniem, ale także piękną wspólną przygodą.
Z czasem zaczęłam jednak coraz wyraźniej dostrzegać coś jeszcze.
Za pytaniami o dziecko bardzo często stała historia dorosłego. Jego zmęczenie, niepewność, lęk, własne doświadczenia z dzieciństwa, trudności w relacji, przeciążenie odpowiedzialnością. Coraz częściej widziałam, że nie można naprawdę wspierać dziecka, nie zatrzymując się także przy jego rodzicach i przy świecie emocjonalnym całej rodziny.
I chyba właśnie wtedy Dziecko Kreatywne zaczęło dorastać razem ze mną.
Moja droga zawodowa prowadziła od pedagogiki specjalnej, poprzez psychologię, aż do psychotraumatologii i pracy terapeutycznej z parami i małżeństwami. Każdy kolejny etap nie oznaczał odejścia od wcześniejszego doświadczenia. Przeciwnie – pozwalał mi patrzeć coraz szerzej.
Dziś wiem, że rozwój dziecka nie zaczyna się i nie kończy na metodach wychowawczych, ćwiczeniach czy wspieraniu określonych umiejętności. Dziecko rozwija się w relacji. W atmosferze domu. W sposobie, w jaki rodzice rozmawiają ze sobą i ze swoim dzieckiem. W tym, jak radzą sobie z emocjami, stresem, konfliktami i własnymi doświadczeniami.
Dlatego nadal jesteśmy w miejscu, które nazywa się Dziecko Kreatywne – ale dziś słowo „rozwój” ma dla mnie znacznie szersze znaczenie.
To rozwój dziecka, ale także rozwój rodzica.
To budowanie relacji.
To lepsze rozumienie siebie.
To przyglądanie się temu, co wynosimy z własnych rodzin i co – czasem zupełnie nieświadomie – przekazujemy dalej.
To również troska o związek, bo relacja między rodzicami tworzy ważną część świata, w którym dorasta dziecko.
W tym miejscu mogę dziś łączyć bardzo różne obszary mojej wiedzy i doświadczenia – pedagogicznego, psychologicznego, terapeutycznego, ale również tego, które przynosi samo życie. I właśnie ta możliwość patrzenia na człowieka całościowo jest mi szczególnie bliska.
Nie chcę oddzielać dziecka od rodzica, rodzica od jego historii ani rodzicielstwa od relacji partnerskiej. Wszystkie te przestrzenie wzajemnie na siebie wpływają.
Dlatego Dziecko Kreatywne jest dziś miejscem o psychologii, relacjach, rodzicielstwie i rozwoju. Miejscem dla tych, którzy chcą lepiej rozumieć swoje dzieci, ale także siebie. Dla rodziców, którzy nie szukają kolejnej instrukcji „jak być idealnym rodzicem”, lecz chcą budować bardziej świadome, bezpieczne i bliskie relacje.
Bo czasem najlepszym, co możemy zrobić dla rozwoju dziecka, jest także zaopiekowanie się dorosłym, który idzie obok niego.