5 powodów, dla których dziecko powinno skakać na trampolinie

Trampoliny małe lub duże, parki trampolinowe, jumping fitness stały się bardzo popularne. Dzieci i dorośli chętnie oddają się przyjemności skakania na naciągniętym, elastycznym podłożu. Skoki na trampolinie, inaczej batucie, to sport i rekreacja. Dają okazję do zabaw w grupie lub aktywności indywidualnej. Można ćwiczyć we własnym stylu i tempie. Są dobre dla dzieci i dorosłych. Szczególnie dla dzieci takie zabawy niosą wiele korzyści rozwojowych. Oto 5 najważniejszych:

1. Zdrowie i kondycja

Ruch sprzyja rozwojowi mięśni, co korzystnie przekłada się na ogólny stan zdrowia i pomaga w dalszym rozwoju dziecka. Korzystnie wpływa na krążenie krwi i pracę serca. Następuje lepsze dotlenienie organizmu. Poprawia metabolizm. Zwiększa się wytrzymałość i poprawia kondycja. Regularne ćwiczenia na trampolinie sprawiają, że czujemy się zdrowsi, sprawniejsi i silniejsi.

2. Sprawność intelektualna

Zabawy na trampolinie niezwykle korzystnie działają na dzieci z problemami poznawczymi. Ćwiczenia na batucie rozbudzają dziecięcą fantazję i wyobraźnię. Skacząc, dziecko odczuwa grawitację działającą na jego ciało. Nabiera świadomości swojego ciała. W umyśle tworzy się schemat własnego ciała, który jest bazą do nabywania bardziej złożonych umiejętności. Ćwiczenia na trampolinie sprzyjają prawidłowej integracji sensorycznej.

3. Koordynacja ruchowa i sprawność motoryczna

Mózg dziecka, odczuwając grawitację oddziaływającą na ciało w ruchu, zaczyna wysyłać sygnały do mięśni, by te utrzymały ciało w równowadze, Prawie wszystkie mięśnie dziecka muszą działać w sposób skoordynowany, żeby maluch nie przewrócił się. Reakcje muszą być szybkie, bo podłoże jest niestabilne. Doskonali się planowanie motoryczne, bardzo potrzebne do sprawnego funkcjonowania w życiu codziennym.

4. Edukacja

Zabawy na trampolinie są okazją do doświadczania sytuacji społecznych. Można wymyślać wspólne zabawy. To rozwija szereg umiejętności społecznych: współpracę w grupie, bycie liderem, uczenie się przez podpatrywanie technik innych uczestników ćwiczeń. Łamanie zasad fair play weryfikowane jest natychmiast. Ćwiczenia na trampolinie uczą wytrwałości w dążeniu do celu. Dzieci potrafią powtarzać sekwencję ćwiczenia wiele razy, żeby wykonanie skoku było satysfakcjonujące dla nich. Nie potrzebują zachęty dorosłych.

5. Radość

Podobnie, jak przy innych aktywnościach sportowych, wydzielają się endorfiny, wywołując naturalne mechanizmy w organizmie człowieka, które poprawiają nastrój. Czy ktoś widział osobę skacząca na trampolinie w ponurym nastroju? Podskoki w górę i w dół wywołują uśmiech, nierzadko, głośny śmiech. Dają poczucie autentycznej radości. Podnoszą samoocenę.

Trampolina to świetna zabawa i daje wiele korzyści rozwojowych. Warto dać dziecku szansę na takie doświadczenia. Nie ma przeciwwskazań dla zdrowych osób to takiej rekreacji. Pewne dysfunkcje ortopedyczne lub inne problemy zdrowotne warto jednak skonsultować z lekarzem prowadzącym i zapytać o ewentualne przeciwwskazania do tego rodzaju ćwiczeń. Kobiety w ciąży nie ćwiczą na trampolinie. Taką notkę znajdziecie w opisach wszystkich  batut. Warto sprawdzać rekomendacje i certyfikaty trampolin.

źródło:

  • Maria Borkowska, Kinga Wagh, Integracja sensoryczna na co dzień, Warszawa 2010
  • ABC, Spring issue, March-July 2019, issue 48
  • Marta Baj-Lieder, Agnieszka Borowska-Kociemba, Kręć się, biegaj, baw się z nami, Gdańsk 2016
  • https://fizjo4life.pl/czym-jest-propriocepcja-i-po-co-ja-trenowac/


25 dziecięcych zabaw stymulujących zmysł równowagi

 

Prawidłowo funkcjonujący zmysł równowagi jest konieczny do kontrolowania postawy ciała i efektywnego planowania motorycznego. Rodzice mogą, poprzez ulubione zabawy swojego dziecka oraz przez proponowanie nowych aktywności, np. tych podanych niżej, wspierać umiejętności równoważne swojej pociechy. Dzieci, które są mało aktywne fizycznie, lubią dużo czasu spędzać, np. siedząc przed telewizorem, są narażone na niedobór wrażeń potrzebnych do kształtowania prawidłowego zmysłu równowagi.

Zmysł równowagi znajduje się w uchu wewnętrznym. Ucho wewnętrzne złożone jest z błędnika kostnego i błoniastego. Błędnik kostny stanowi złożony układ połączonych ze sobą przewodów – przedsionka, ślimaka i trzech kanałów półkolistych. W ich wnętrzu znajdują się elementy błędnika błoniastego, które są wypełnione cieczą wodnistą tzw. śródchłonką. Błędnik zawiera nabłonki zmysłowe zarówno dla narządu słuchu jak i równowagi. Poruszanie głową wprowadza śródchłonkę w ruch. To pobudza komórki zmysłowe znajdujące się w obrębie błędnika, które poprzez połączenie z układem nerwowym przesyłają informację do mózgu o wykonanym ruchu. Zmysł równowagi nazywany jest również układem przedsionkowym. Układ ten, współpracując na poziomie przetwarzania, z pozostałymi układami sensorycznymi, pozwala na prawidłowe reakcje posturalne naszego organizmu względem grawitacji. Pomaga budować prawidłowy schemat ciała. Integracja układu przedsionkowego rozpoczyna jeszcze przed urodzeniem i trwa wiele lat. Pierwsze 8 lat, to najlepszy czas do intensywnego stymulowania układu przedsionkowego Ważną rolę w tym procesie odgrywa aktywność ruchowa dziecka, którą powinno mu zapewnić najbliższe środowisko. Zdolności równoważne mają ogromne znaczenie dla ogólnego rozwoju i uczenia się dziecka. Zdolności te przejawiają się w równowadze statycznej i dynamicznej. Prawidłowy ruch gałek ocznych, potrzebny do nauki czytania i pisania jest wynikiem prawidłowo działającego układu przedsionkowego.

Zaburzenia funkcjonalne w obrębie tego układu powodują, że dzieci bywają apatyczne, znudzone, niechętne do zabaw ruchowych z innymi dziećmi, sprawiają wrażenia niezdarnych, mogą się izolować od grupy rówieśniczej, mieć niską samoocenę. Bywa, że same dążą do autostymulacji np. bujają się na krzesłach, kręcą się, upuszczają przedmioty, by po nie sięgnąć, co jest błędnie odbierane jako złe zachowanie. Lubią wesołe miasteczka i place zabaw, nie chcą zejść z huśtawki. Zaburzona integracja sensoryczna możne być jedną z przyczyn kłopotów z uczeniem się, emocjami, zachowaniem i sprawnością ruchową dziecka. Niepokojące objawy należy skonsultować ze specjalistą zaburzeń SI.

Przykłady zabaw stymulujących zmysł równowagi należy dobierać do wieku, możliwości motorycznych i zainteresowań dziecka. Nie należy przedawkowywać wrażeń ruchowych. Komfort dziecka podczas takich zabaw jest bardzo ważny.

  1. Noszenie na rękach, w chuście, w nosidełku
  2. Kołysanie do snu
  3. Kołysanie w kocu
  4. Zabawy na dmuchanym zamku
  5. Huśtanie na różnego rodzaju huśtawkach, bujaczkach
  6. Zjeżdżanie na zjeżdżalniach
  7. Wożenie w wózkach, na sankach, na kocykach
  8. Turlanie się po podłodze
  9. Turlanie się w beczce
  10. Zabawa w rodeo-rodzic jest mustangiem
  11. Stanie na jednej nodze na niestabilnym podłożu-poduszce, wałku i rzucanie oraz łapanie w tej pozycji piłki, woreczka, pluszaka itp.
  12. Zabawy na karuzeli
  13. Zabawy na trampolinie
  14. Zabawy na dużej piłce
  15. Jazda na deskorolce, rolkach, wrotkach, łyżach, nartach, snowboardzie
  16. Zabawy na podwieszonej dętce
  17. Chodzenie po linowej drabince
  18. Wspinanie się po linie
  19. Zabawy w hamaku
  20. Ćwiczenia na trapezie
  21. Ćwiczenia na drążkach
  22. Zabawa na huśtawce typu konik, desce równoważnej, dysku równoważnym
  23. Tor przeszkód po równoważniach z asekuracją lub bez
  24. Jazda na kucyku, na koniu
  25. Zorbing

W następnym wpisie przedstawię 25 dziecięcych zabaw symulujących czucie powierzchniowe.

Źródło:

  • Marta Baj-Lieder, Agnieszka Borowska-Kociemba, Kręć się, biegaj, baw się z nami, Gdańsk 2016
  • Klaudia Piotrowska Madej, Agnieszka Żychowicz, Smart Hand Model, Gdańsk 2017
  • Jean Ayres, Dziecko, a integracja sensoryczna, Gdańsk 2015
  • Integracja Sensoryczna, kwartalnik PSTIS
  • Weronika Sherborne, Ruch rozwijający, Warszawa 2002
  • Maria Borkowska, Kinga Wagh, Integracja sensoryczna na co dzień, Warszawa 2010
  • https://www.nhs.uk/start4life