Jak wychować dziecko, żeby miało mózg milionera

Od najwcześniejszych momentów życia rodzice mają ogromny wpływ na kształtowanie się schematów myślowych dziecka. Jednym z takich schematów jest głęboko zakorzeniony w podświadomości stosunek do pieniędzy. Prawdopodobnie on w największym stopniu determinuje zachowania, które wyznaczą los finansowy w dorosłym życiu dziecka.

Prawie każdy schemat myślowy, również ten dotyczący bogacenia się, budowany jest poprzez oddziaływania bliskich osób w dzieciństwie. Zwykle są to rodzice. Ważną rolę mogą odegrać dziadkowie i inni bliscy krewni oraz nauczyciele wraz ze szkolnym systemem edukacji.

Na mentalny schemat finansowy składaj się myśli, uczucia i działania. W zależności od jakości wymienionych składowych schematu pojawiać się będą wyniki finansowe, które będzie mozna obserwować w ciągu całego życia. Warty podkreślenia jest fakt, że schematy funkcjonują poza naszą świadomością i mają zwyczaj powtarzać się w różnych sytuacjach życiowych.

W jaki sposób rodzice i inne bliskie osoby budują u dziecka schemat finansowy?

Werbalne programowanie

Wszystkie słowa wypowiedziane przez ważne dla malucha osoby odnośnie zarabiania, bogactwa lub biedy mogą mieć znaczenie w przyszłej relacji dorosłego już dziecka z pieniędzmi. Mały człowiek będzie miał tendencję do powtarzania i stosowania w swoim życiu usłyszanych treści. Bardzo często nie będzie ich pamiętał oraz ich autorów. W jego mózgu będą funkcjonowały jako jego własny głos.

Dorośli powinni zdawać sobie sprawę, że powiedzenia typu: „Pieniądze szczęścia nie dają”, albo „Nie stać nas na to” mogą stworzyć schemat, który będzie blokował działania w rozwoju finansowym. Podobnie może wpływać powtarzanie zdań: „Zachowaj pieniądze na czarną godzinę”, „Pieniądze są źródłem zła”, „Bogaci są chciwi”, „Pierwszy milion trzeba ukraść, itd.

Często w dorosłym życiu rozgrywa się wewnętrzny konflikt między własnymi potrzebami i możliwościami a tym co ukształtowała mama. Jeśli mama uważała, że pieniądze szkodzą ludziom, bo przez nie dopuszczają się niegodziwych rzeczy, to młody człowiek nie chce być w swoim odczuciu niegodziwcem. Podświadomie chce akceptacji mamy. Chociaż logika podpowiada, że zarabianie dużych pieniędzy jest w porządku, to podświadome schematy sabotują działania. Emocje, zwłaszcza te nieuświadomione, przeważnie wygrywają z logiką.

Modelowanie

Dzieci uczą się przez obserwację i jest to fakt niepodważalny. Uczą się również relacji z pieniędzmi patrząc na działania swoich opiekunów w tym zakresie. Dzieci dość dobrze obserwują, jak rodzice zarządzają domowym budżetem, czy trwonią kasę, czy też są ciułaczami.

Odczuwają, kiedy finanse stają się powodem ogromnego stresu i frustracji lub gdy są źródłem radości, przyjemności, rozwoju, dobroczynności. Bywa, że każde z rodziców wnosi do związku odmienny schemat myślowy o finansach. To bywa źródłem kłótni rodzinnych. Najmłodsi obserwują wszystkie zachowania swoich rodziców. W ich małych głowach tworzy się mechanizm reagowania na zjawiska związane z pieniędzmi, takie jak: zarabianie, inwestowanie, wydawanie, oszczędzania itd. Dziecko nie rozumie wszystkich zawiłości związanych z finansami. Natomiast atmosferę, którą generują osoby dorosłe odczuwa doskonale i na jej bazie buduje swój mózg milionera, lub nie.

Czasem ludzie odnoszą sukces materialny, mimo że w dzieciństwie stykali się z biedą. W okresie dorastania zazwyczaj odczuwali śliny bunt i gniew wobec takiej sytuacji. Włożyli ogromny wysiłek, żeby nie powtórzyć schematu rodziców. Energią, która napędza ich w zdobywaniu majątku jest złość na wcześniejsze doświadczenia. W wyniku tego złość i pieniądze są w ich umysłach powiązane. Im więcej zarabiają, tym większe odczuwają napięcie. Chcąc uwolnić się od niego, podświadomie uwalniają się również od pieniędzy. Może to przejawiać się w nielogicznie błędnych inwestycjach, w auto sabotażu w wielu momentach na drodze do zarabiania dużych pieniędzy.

Zakorzenione schematy myślowe odnośnie pieniędzy przekazuje się poprzez pokolenia. Warto poddać tę kwestię autorefleksji. Trzeba przeanalizować, które myśli dotyczące bogactwa są naszymi własnymi, a które pochodzą od innych osób.

Przypomnienie sobie usłyszanych słów lub zdarzeń z dzieciństwa pomaga w zrozumieniu powtarzających się schematów w sferze finansowej. Samoświadomości pomoże w zatrzymaniu powielanych szkodliwych, blokujących bogacenie się i nie pozwalających żyć pełnią życia mentalnych blokad.

Życzę sukcesów finansowych i wszystkich innych.

Jeśli chcesz porozmawiać indywidualnie o tym, jak rozwijać kreatywności i myślenie milionera u swojego dziecka, zapraszam do kontaktu tutaj.

Źródło:

Eker T. Harv, „Bogaty albo biedny” Wyd. Studio EMKA, Warszawa 2016

10 zabaw wspierających rozwój dziecka do zastosowania pod koniec pierwszego roku życia

  • Zabawy z bańkami mydlanymi

To niezwykle atrakcyjne zabawy dla dzieci w różnym wieku. Pojawiające się bańki, poruszające się w zmiennych kierunkach przykuwają uwagę maluszka. Wzrok podąża za nimi. Ciekawość zachęca do schwytania fruwających kulek. Co jest raczej trudne. Ćwiczy się koordynacja wzrokowo-ruchowa. Zdumiewająca jest długość koncentracji uwagi przy takiej zabawie. Niemowlaczek nie zraża się i podejmuje próby wielokrotnie. Złapanie bańki jest doświadczeniem wyjątkowym. Bańka pęka i pozostaje mokra plama. Bańka choć okazała prawie nic nie waży.

  • Przesypywanie substancji sypkich z pojemnika do pojemnika

To bardzo rozwojowa zabawa i ulubiona przez wszystkie maluszki. Z praktycznego powodu sugeruję, żeby często organizować takie zabawy. W przeciwnym razie potrzeba eksploracji i wewnętrzna motywacja do działania pokierują maluszka w stronę cukiernicy, pojemnika z mąką, kaszą, solą, karmą dla pupila. Pomysłowość nie zna granic.

  • Przelewanie wody z kubeczka do kubeczka

Najlepiej bawić się tak podczas kąpieli. Warto zaplanować taką zabawę i przygotować się do efektów ubocznych, czyli zmoczonych ubrań i okolicy, w której toczy się zabawa. Jest, tak jak poprzednia, ulubioną aktywnością niemowlaków. Jeśli rodzice nie dostarcza odpowiedniej ilości zabawy w przelewanie wody, mogą spodziewać się inicjatywy własnej ich dziecka. Zabawy tego typu są korzystne dla rozwoju precyzji pracy rąk, usprawniają nadgarstki, doskonalą koordynację wzrokowo-ruchową. Sprzyjają koncentracji uwagi.

  • Wspólny taniec z dzieckiem przy muzyce

Dzieci bardzo spontanicznie reagują na muzykę. Lubią taniec. Warto bawić się w ten sposób. Tańczący dorosły jest ważną inspiracją. Można naśladować jego ruchy oraz pozytywne emocje, które zazwyczaj pojawiają się w takiej zabawie.

  • Znajdowanie prawdziwych zwierzątek zabawkowych i z ilustracji

Nazywanie przedmiotów jest ważne dla rozwoju mowy i myślenia. W tym czasie dziecko posługuje się palcem wskazujący jako komunikatorem. Gest wskazywania pomaga mu w nauce i rozumieniu nazw obiektów. Zabawę można przeprowadzić jako zaplanowaną aktywności lub zrealizować przy okazji czytania książeczki, sprzątania zabawek, w trakcie spaceru, gdy napotykamy odpowiednie obrazki zwierząt: reklamy, bilbordy.

  • Zabawki na sznureczku

Przyciąganie zabawki za kolorowy sznurek jest zajęciem ciekawym i chętnie podejmowanym przez chodzące maluchy. Niemowlęta nie potrafiące chodzić lubią wykonywać takie czynności w asyście dorosłego. Własne działania i ruch zabawki są pilnie obserwowane i powtarzanie w wielu wariantach.

  • Wyprawy do świata natury

Wybierajcie się na spacery. Maluszek może pokonywać trasę wózkiem lub na własnych nóżkach. Celem niech będzie zwiedzanie ogródka, sadu, ogrodu botanicznego, ZOO, lasu, parku pod kątem zapachów, kolorów. Oglądanie nowych obiektów, poznawanie ich wielozmysłowo i czas spędzony na świeżym powietrzu korzystnie wpływają na samopoczucie i rozwój we wszystkich sferach.

  • Ścieżka sensoryczna

Z gotowych elementów lub wykonanych domowym sposobem przygotuj ścieżkę sensoryczną. Zachęcaj dziecko do pokonywania jej. Rób to razem z nim, będzie cię naśladować. Zmieniaj układ elementów. Do zbudowania ścieżki można wykorzystać materiały przyrodnicze: liście, mech, patyki, szyszki, trociny, piasek, drobne kamienie. Każdy materiał umieść w oddzielnej kuwecie. Ustaw jedna za drugą w formie ścieżki.

  • Zabawy z piłką

Piłkę można wykorzystywać do wielu zabaw. Warto mieć kilka piłek różnej wielkości i wykonane z różnych materiałów. Pierwsze zabawy z piłkami to turlanie od rodzica do dziecka. Maluszek nauczy się odrzucać ją w stronę opiekuna. Raczkujący czy chodzący maluch może podążać za turlającą się piłeczką. Kopnięcie piłki to już jest umiejętność dla starszaków.

  • Zabawy z pokazywaniem

Przypomnij sobie zabawy ze swojego dzieciństwa. W tym czasie dziecko potrafi powtarzać złożone sekwencje ruchów. Znajduje to odzwierciedlenie w zabawach, które wymagają pokazywania gestem usłyszanych komend. Dziecko będzie wykonywało ruchy machania rączką na słowa: „Zrób pa, pa. Będzie wyciągało rączki ku górze na hasło: „Pokaż, jaki jesteś duży”. Chętnie pobawi się w takie zabawy jak „Sroczka”, „Idzie rak, nieborak”, Kosi, kosi” itp

Jeśli chcesz wiedzieć dlaczego zabawy są potrzebne do prawidłowego rozwoju dziecka, zapraszam do poprzedniego wpisu: „Dlaczego świadomy dobór zabaw w pierwszym roku życia jest ważny dla rozwoju dziecka”. Kliknij tutaj

Źródła

  • Borkowska M., Wagh K., Integracja sensoryczna na co dzień, Warszawa 2010
  • Cieszyńska J., Korendo M.; Wczesna interwencja terapeutyczna; Kraków, 2018
  • Marta Baj-Lieder, Agnieszka Borowska-Kociemba, Kręć się, biegaj, baw się z nami, Gdańsk 2016