Czy Twoje dziecko ma wysoką inteligencją kinestetyczną?

Czy zastanawialiście się czasem, dlaczego wasze dziecko przez większość dnia jest w ciągłym ruchu i ma wprost ma niespożytą energię? Czy przypadkiem nie przychodziły wam do głowy obawy, że to może być ADHD lub jakieś inne zaburzenie?

Czy wzięliście pod uwagę, że macie dziecko z wysoką inteligencję kinestetyczną?

Dziecko przejawiające zdolności kinestetyczne zazwyczaj ma dużą energię, potrzebuje częstej aktywności ruchowej, przejawia dobrą koordynację, zwinność i refleks w działaniu. Bywa, że dojrzewa fizycznie wcześniej niż rówieśnicy. Odznacza się ogólną sprawnością fizyczną. Jest wytrwałe, wykazuje siłę i wytrzymałość ponad swój wiek.

Jak rozpoznać dziecko z wysoką inteligencją kinestetyczną?

Inteligencja kinestetyczna przejawiać się może we wszelkich aktywnościach ruchowych. Dziecko z wysoką inteligencją tego rodzaju zazwyczaj interesuje się gimnastyką. Przejawia bardzo dobrą sprawność w zakresie siły, szybkości reakcji, zwinności, wytrzymałości i koordynacji ruchu.

Przoduje w zabawach i grach ruchowych. Potrafi zastosować najlepszą taktykę w grze zespołowej. Jest pełne zapału przy wykonywaniu ćwiczeń fizycznych. Ma dużą motywację do współzawodnictwa, lubi rywalizację w grach i sportach. Łatwo przyswaja sobie zasady gier i zabaw ruchowych. Interesuje się wydarzeniami sportowymi, tanecznymi, teatralnymi oraz gwiazdami z tych dziedzin. Chętnie ogląda zawody taneczne lub sportowe. 

Piękny taniec, jego harmonia, koordynacja, elastyczność również świadczą o wysokiej inteligencji kinestetycznej. Takie dziecko ma ruchy pełne gracji, płynne i harmonijne. Lubi zabawy rytmiczne i taneczne, podczas których szybko uczy się nowych kroków.

Umiejętność naśladowania, improwizowania pojawiające się w ruchu scenicznym są również jednym z przejawów tego rodzaju potencjału umysłowego.

Kinestetyk potrafi odzwierciedlać gestem i ruchem ciała stany, emocje, nastroje. Przejawia zdolności w kierunku pantomimy. Potrafi zobrazować ruchem rzeczywistość realną lub fantastyczną. Adekwatnie korzysta z komunikacji niewerbalnej, wykorzystując gesty, ruchy i mimikę.

Chętnie odgrywa różne role i zgłasza się do przedstawień. Bierze w nich aktywny udział próbując reżyserować i wyznaczać role innym uczestnikom.

Dużą wagę przywiązuje do publicznych wystąpień i nie ma tremy.

Sprawności manualne, czyli dobra koordynacja pracy rąk, sprawność manualna i manipulacyjna także świadczą o wysokim potencjale inteligencji kinestetycznej. Takie dziecko w sposób zręczny posługuje się przyborami i narzędziami. Mówi się o nim, że jest uzdolnione technicznie i manualnie.

Takie dzieci najefektywniej uczą się przez ruch.

Jak można rozwijać inteligencję kinestetyczną u dziecka?

  • wykonując wspólnie z dzieckiem różne ćwiczenia fizyczne.
  • uczestnicząc w zajęciach sportowych, grupowych i indywidualnych.
  • biorąc udział w zabawach orientacyjno-porządkowych.
  • uczestnicząc w ćwiczeniach dramowych, inscenizacjach.
  • bawiąc się w role.
  • biorąc udział w zabawach rytmicznych, rytmiczno- muzycznych i tanecznych.
  • wykonując zadania manualne, czyli pisząc, rysując, malując.
  • budując z różnych kloców.
  • dając okazję dziecku do wycinania, klejenia.
  • wyrażając emocje za pomocą ruchu.
  • bawiąc się z piłką, np. ucząc się żonglowania i innych sztuczek piłkarskich.
  • bawiąc się w zabawy wymagające refleksu.
  • rozpoznając kształty i faktury przez dotyk.
  • ucząc się piosenek, wierszyków na pamięć z wykorzystaniem klaskania, pstrykania palcami lub rytmicznego wystukiwania.
  • wprowadzając dziecko w czynności rzemieślnicze: robienie biżuterii z makaronu, tkactwo, krawiectwo, modelarstwo. Wszystko na miarę możliwości malucha.
  • wspólnie z dzieckiem gotując, robiąc wypieki, dekorując torty i inne desery.
  • angażując dzieci do pomocy przy czynnościach konserwatorskich i porządkowych przy urządzeniach typu: hulajnoga, rower.

Czy dostrzegasz w swoim dziecku potencjał inteligencji kinestetycznej?

Jakie zabawy z wymienionych wyżej należą do waszych ulubionych?

🙂 Dajcie znać w komentarzu.

Źródła:

Thomas Armstrong; 7 rodzajów inteligencji; e-book; 2009

Iwona Czaj-Chudyba; Jak rozwijać zdolności dziecka?; WSiP; Warszwa 2009

Danuta Czelakowska; Inteligencja i zdolności twórcze dzieci w początkowym okresie edukacji. Rozpoznawanie i kształcenie; Oficyna Wydawnicza „Impuls”; Kraków 2007

Poznaj korzyści z posiadania wysokiej inteligencji wizualno-przestrzennej oraz sposoby jej rozpoznawania i rozwijania u dzieci

Inteligencja wizualno-przestrzenna to jedna ze składowych w koncepcji inteligencji wielorakich Howarda Gardnera.

Najważniejszymi wskaźnikami tego typu inteligencji są:

analiza i synteza wzrokowa,

wrażliwość estetyczna,

myślenie krytyczne i twórcze,

orientacja przestrzennna

znajomość kolorów,

warsztat plastyczny.

Jak rozpoznać dziecko z wysoką inteligencją wizualno-przestrzenną?

Dziecko przejawiające wysoką inteligencję wizualno-przestrzenną wykazuje zainteresowanie rysowaniem, kreśleniem, odtwarzając elementy otoczenia oraz obiekty z własnej fantazji. Jest wzrokowcem, myśli obrazami. Taki maluch jest bystrym obserwatorem rzeczywistości. Łatwo spostrzega nowe obiekty i szczegóły wokół siebie. Ma dobrze rozwiniętą pamięć wzrokową.

Charakteryzuje się wyczuciem koloru, kształtu i kompozycji. Chętnie rysuje, maluje, bawi się w rzeźbienie. Jest otwarte na różnorodne techniki i materiały, stara się nimi eksperymentować. Nie tylko zna kolory, ale również potrafi określać barwy z dużą wnikliwością. Potrafi dostrzec perspektywę i światłocień.

Posiada łatwość tworzenia form wizualnych. Umiejętnie odzwierciedla przestrzeń rożnymi technikami plastycznymi. Jest kreatywne i chętnie tworzy nowatorskie, wizualne kompozycje. Wypróbowuje nowe techniki, metody i środki wyrazu.

Poprzez sztukę wyraża swoje uczucia i przeżycia. Odtwarza je w swoich wytworach. Uwaga! Poważnie traktuje swoje prace i jest wrażliwe na krytykę. Zazwyczaj ma swój specyficzny sposób na intensywne i głębokie przeżywanie wartości estetycznych. Przez co bywa niezrozumiane przez otoczenie. Interesuje się sztuką wizualną, chętnie kolekcjonuje obrazki, reprodukcje dzieł i inne formy graficzne.

Takie dziecko często wykazuje zainteresowanie architekturą, astronomią a nawet taktyką wojskową. Dobrze orientuje się w przestrzeni. Potrafi określić i wskazać kierunek zaplanowanej trasy.

Jak rozwijać inteligencję wizualno-przestrzenną?

  • lepiąc z plasteliny
  • odnajdując wzory w chmurach, na liściach itp.
  • układając puzzle
  • grając w różne planszówki
  • rysując, malując, rzeźbiąc z wykorzystaniem różnorodnych technik
  • rysując kształty według wzorów
  • prowadząc rozmowy o rysunkach, reprodukcjach dzieł sztuki, zwiedzając galerie sztuk wizualnych
  • uzupełniając obrazki o brakujące elementy
  • aranżując przestrzeń: zdobiąc, projektując, dobierając kolory np. robiąc dekorację do przedstawień, do swojego pokoju lub kącika zabawy, nakrywając stół zabawkowymi naczyniami i sztućcami, układając ciasteczka na talerzu, dekorując tory, pierniczki itp., układając kompozycje kwiatowe
  • tworząc własne przestrzenne konstrukcje: budowanie z kloców lub wykorzystując kreatywnie inne materiały.
  • układając klocki według wzoru
  • bawiąc się w projektowanie na kartkach lub makietach, na przykład, projektując wymarzone place zabaw, ogrody, domki dla lalek lub trasy dla samochodzików
  • poruszając się po płaszczyźnie zgodnie z wyznaczonymi kierunkami, znajdując drogi wyjścia w labiryntach
  • wyszukując elementy w otoczeniu lub na obrazku według podanej cechy wizualnej; kolor, kształt, wielkość itp.
  • w asyście dorosłych bawiąc się w tropienie lub grając w podchody
  • uczestnicząc wraz z dorosłymi w pieszych wędrówkach i marszach na orientację
  • ucząc się fotografować

Warto wspierać rozwój inteligencji wizualno-przestrzennej. Wysoki poziom tej inteligencji będzie stymulować rozwój procesów poznawczych, które stanowią podstawę przyszłych zdolności matematycznych i technicznych.

Dziecko o wysoko rozwiniętej inteligencji wizualno-przestrzennej w przyszłości będzie wykazywać poprawność graficzną i ortograficzną pisma.

Wzmocni się u niego umiejętność budowanie własnej motywacji niezbędnej do samorealizacji. Będzie umiało kreatywnie radzić sobie z napotykanymi problemami i rozwiązywać je w sposób innowacyjny i skuteczny.

Czy dostrzegasz w swoim dziecku potencjał inteligencji wizualno-przestrzennej?

Jakie zabawy z wymienionych wyżej należą do waszych ulubionych?

🙂 Dajcie znać w komentarzu.

Źródła:

http://www.pomagamydzieciom.info/28652,1.dhtml

Thomas Armstrong; 7 rodzajów inteligencji; e-book; 2009

Iwona Czaj-Chudyba; Jak rozwijać zdolności dziecka?; WSiP; Warszwa 2009

Danuta Czelakowska; Inteligencja i zdolności twórcze dzieci w początkowym okresie edukacji. Rozpoznawanie i kształcenie; Oficyna Wydawnicza „Impuls”; Kraków 2007

Inteligencja językowa dziecka, jak ją rozpoznać i rozwijać?

Inteligencja językowa to jedna z najbardziej rozpowszechnionych typów inteligencji wielorakich.

Dziecko przejawiające wysoką inteligencję językową lubi słuchanie, czytanie i gdy tylko się nauczy – pisanie tekstów. Taki maluch sprawnie i spontanicznie komunikuje się z otoczeniem. Dość wcześnie wyzbywa się kłopotów ze stylistyką wypowiedzi zarówno w formie dialogu jak i monologu.

Jego słuch fonematyczny jest dobrze rozwinięty, sprawnie rozpoznaje fonemy, czyli podstawowe jednostki systemu dźwiękowego języka. W praktyce fonemy to zazwyczaj słyszane głoski w konkretnym słowie.

Dziecko obdarzone wysoką inteligencją językową ma dużą wrażliwość na zastosowanie dźwięków, czyli fonologiczne aspekty funkcjonowania języka. Często świadomie stosuje dwuznaczne słowa, rymy, onomatopeje oraz urokliwe udźwiękowienia. Bawi się językiem i dźwiękami mowy.

Dobrze radzi sobie ze strukturą języka, czyli składnią. Wyróżnia się wrażliwością językową i przywiązuje bardzo dużą wagę do rzeczywistego znaczenia poszczególnych słów. Przejawia bogaty słownik bierny i czynny. Sprawnie uczy się języków obcych. Łatwiej odnajduje się w dwujęzyczności.

Lubi kontakt z literaturą. Na miarę swoich możliwości rozumie i interpretuje prozę i poezję. Podejmuje własne spontaniczne próby twórczości literackiej.

 Jak rozwijać inteligencję językową dziecka?

Inteligencja językowa dziecka może rozwijać się przez:

  • Słuchanie bajek, baśni, wierszyków, opowiadań i innych gatunków literatury dziecięcej.
  • Zapamiętywanie ulubionych fragmentów prozy i wierszy.
  • Słuchanie w podróży wersji audio dzieł literatury dziecięcej.
  • Zwyczaj codziennego używania w rozmowie z dzieckiem nowego słowa.
  • Zastosowanie zabaw edukacyjnych sprzyjających nauce czytania.
  • Uczenie innych, np. młodsze rodzeństwo lub dziadków, tłumacząc innym różne rzeczy.
  • Zapraszanie dziecka do udział w dyskusjach z dorosłymi.
  • Zachęcanie dziecka do opowiadania innym swojej ulubionej bajki.
  • Systematyczne słuchanie radia.
  • Nagrywanie i odsłuchiwanie swoich i dziecka wypowiedzi.
  • Zwracanie uwagi dziecka na dialekty, style mówienia ludzi, z którymi mamy kontakt.
  • Opowiadanie rodzinnych historii członkom rodziny lub przyjaciołom i zapraszając do aktywnego udziału maluszka.
  • Tworzenie z dzieckiem własnych, zagadek, dowcipów, gier słownych.
  • Zaznaczanie w czytanych dziecku tekstach nieznanych mu słów i wspólnie sprawdzanie ich znaczenie w słowniku.
  • Tworzenie historyjek z wykorzystaniem wyrazów z określoną trudnością.

Czy dostrzegasz w swoim dziecku potencjał inteligencji językowej?

Jakie zabawy z wymienionych wyżej należą do waszych ulubionych?

🙂 Dajcie znać w komentarzu.

Źródła:

Thomas Armstrong; 7 rodzajów inteligencji; e-book; 2009

Iwona Czaj-Chudyba; Jak rozwijać zdolności dziecka?; WSiP; Warszwa 2009

Danuta Czelakowska; Inteligencja i zdolności twórcze dzieci w początkowym okresie edukacji. Rozpoznawanie i kształcenie; Oficyna Wydawnicza „Impuls”; Kraków 2007