Miesiąc: kwiecień 2023

Znaczenie rytmu w rozwoju umiejętności matematycznych dziecka

Rytm to ustalona kolejność występujących zjawisk lub przedmiotów. To regularne powtarzanie się czegoś. Rytmy są obecne w naturze. Możemy je sami tworzyć.

Dziecko prawdopodobnie jeszcze przed urodzeniem swoim umysłem rejestruje rytm bicia serca matki, jej rytmiczne ruchy, oddechy. Po urodzeniu rytmiczne kołysanie, śpiewanie jest kojące dla maluszka. Rytm jest przewidywalny, uspokaja i daje poczucie bezpieczeństwa. Dziecko bardzo wcześnie uczy się przez doświadczenie zmysłowe odczuwania rytmu. Powtarzalność dostrzega w kołysaniu, mowie, muzyce, tańcu, porach dnia i roku. Wzory na tkaninach, naczyniach i inne dekoracje często mają charakter rytmiczny. Wiele zjawisk przyrodniczych zwiera w sobie rytmiczne układy elementów.

Dawno odkryto, że zdolność dostrzegania rytmu sprzyja edukacji matematycznej.  Matematyka jest pełna rytmicznych działań: liczenie, system dziesiątkowy, mierzenie, przenoszenie prawidłowości z jednego przypadku na inny.

Zanim dziecko rozpocznie matematyczną naukę warto wprowadzić do codziennej rutyny zabawy wspomagające dostrzeganie rytmu. To ułatwi mu nabywanie złożonych umiejętności szkolnych w późniejszych latach.

Oto propozycje zabaw stymulujących wrażliwość na rytm:

  1. Zabawy z piosenkami. W śpiewanych piosenkach można odczuć czas trwania dzięków – rytm
  2. Taniec. Układ taneczny składa się z powtarzalnych sekwencji kroków.
  3. Gimnastyka składająca się z powtarzanych rytmicznie skłonów, podskoków, wymachów.
  4. Wyklaskiwanie lub wystukiwanie rytmów podanych wcześniej przez dorosłego.
  5. Gra na instrumentach muzycznych perkusyjnych.
  6. Zabawy z metronomem.
  7. Układanie z klocków wzoru z powtarzających się sekwencji kolorów lub kształtów.
  8. Rysowanie, projektowanie tkaniny z powtarzających się regularnie figur geometrycznych.
  9. Rysowanie żmii, motylków, kwiatów z płatkami i innych przyrodniczych obiektów, które mają w sobie powtarzające się elementy.
  10. Liczenie przedmiotów ze wskazywaniem paluszkiem.

W następnym wpisie przedstawię praktyczne wskazówki, jak wprowadzać dziecko w umiejętność liczenia. Matematyczne zdolności można rozwijać bardzo wcześnie. Wymagania muszą jednak współgrać z rytmem dziecięcego rozwoju.

Jeśli potrzebujesz indywidualnej konsultacji w sprawie wspierania matematycznego rozwoju twojego dziecka, zapraszam do kontaktu przez info@dzieckokreatywne.pl

Źródło:

Gruszczyk-Kolczyńska, E. Zielińska, Dziecięca matematyka. Edukacja matematyczna dzieci w domu, w przedszkolu i szkole, WSiP Warszawa 1997

Okres krytyczny dla nauki obcego języka

Z obserwacji wiadomo, że nauka języka obcego we wczesnym dzieciństwie daje najlepsze rezultaty. Nie ma ostrej granicy od kiedy do kiedy edukacja językowa jest najefektywniejsza. Można założyć, że lepiej zacząć naukę w trzecim roku życia, niż w szóstym, czy szesnastym.

Z badań jednak wynika, że ci, którzy rozpoczęli naukę języka obcego po ukończeniu dwunastu lat prawie nigdy nie osiągają poziomu native speakera.

Dorośli sprawniej niż dzieci zapamiętują nowe słownictwo. Dzieci natomiast są lepsze w opanowywaniu gramatyki i w wymowie obcego języka.

Naukę nowego języka można rozpocząć i rozwijać w każdym wieku. Plastyczność mózgu człowieka pozwala na takie udane edukacyjne działania .

Ciekawostka, badania potwierdzają, że osoby, które były dwujęzyczne od urodzenia mają silniejsze połączenie między półkulami mózgowymi. Obie półkule aktywują się podczas posługiwania się językiem bez względu na jego rodzaj. Natomiast u osób, które nauczyły się drugiego języka po szóstym roku życia, podczas mówienia uaktywnia się lewa półkula mózgowa.

Potwierdzeniem hipotezy, że wczesne dzieciństwo jest okresem krytycznym dla nauki języka obcego są badania nad rozwojem dzieci głuchych. Te z nich, które w początkowym okresie swojego życia, nie uczyły się ani języka mówionego, ani miganego, nie osiągały w dorosłości biegłości w komunikacji językiem mówionym i miganym. Dzieci, które rozpoczęły naukę języka migowego wcześniej, przyswajały go lepiej niż te, które taką naukę zaczynały później. Dodatkowo, jeśli nauka języka migowego dziecka głuchego rozpoczynała się wcześnie, miało ono lepsze efekty we wprowadzonej później nauce języka mówionego.

Warto rozważyć wczesną edukację językową dziecka. Powinna ją prowadzić osoba z kwalifikacjami i osobistymi kompetencjami do nauki małych dzieci. Dziecko naturalnie uczy się przez obserwację i naśladowanie. Zabawa jest najlepszą przestrzenią do nauki nowych umiejętności w tym do nauki języka obcego.

Ciekawe informacje o dwujęzyczności znajdziecie w publikacjach „5 najważniejszych korzyści z dwujęzyczności „ oraz „Jak wprowadzać dziecko w dwujęzyczność”

Zapraszam do lektury. W komentarzach podzielcie się waszymi doświadczeniami w tym zakresie.

Źródło:

Kalat J. W. Biologiczne podstawy psychologii, PWN, Warszawa 2021